جرومی کودکی است که کلکسیون کلمات دارد. او به جادوی کلمات پی میبرد؛ کلمههای شیرین و کوتاه، کلمههای دوبخشی و چندبخشی. کلمهها مانند قطعات موسیقی کنار هم قرار میگیرند و آهنگی زیبا و دوستداشتنی میسازند. این کلمات هستند که انسانها را به هم پیوند میزنند، احساسات و عواطف آنها را شکل میدهند، به آنها انرژی میدهند و نیرومندشان میسازند. جرومی با جمعکردن کلمات به قدرت شگفتانگیز آنها پی میبرد. او کلماتی که به نظرش زیبا و خوشآهنگ است را جمع میکند و بعد از مدتی به بالای تپهای میرود و آنها را رها میکند که بچهها بتوانند با استفاده از کلمات جمعآوری شده توسط او، احساسات و فکرهای خودشان را بهتر بیان کنند.