جایی از این آسمان بزرگ، دو سیاره به نامهای کورتو و شونتو وجود داشتند. مردم کورتو و شونتو در صلح و صفا زندگی میکردند، پلی باستانی و بزرگ بین این دو سیاره وجود داشت و مردم از این طریق با هم ارتباط داشتند. تا اینکه دانشمندی از شونتو وسیلهای جدید اختراع کرد که با آن میتوانست دوردستها را بهخوبی ببیند. او آسمان را رصد کرد و نقشهای از ستارگان درست کرد. خبر به گوش پادشاه سیارهی کورتو رسید. او هم دلش میخواست با این وسیله آسمان را تماشا کند و زیباییهای ستارگان را ببیند. اما ستارههای آسمان کورتو با نقشهی دانشمند جور درنمیآمدند. یک جای کار ایراد داشت!
این داستان در ستایش صلح، نکوهش جنگ، پرهیز از قضاوت زودهنگام، درک تفاوت دیدگاهها و ... نگاشته شده است.